tirsdag 17. oktober 2017

Jordas blod



kva er det bankande blodet
som held jorda oppe,
den usynlege væska
som strøymer ustoppeleg
og ber med seg fortid
og framtid i sine hender

er det vatnet i sin evige straum,
gjennom luftlag og jordlag
væter, gir liv

er det oksygenet i sin runddans
frå luft til kropp til luft
nører opp elden i kvar celle

er det tjuktflytande olje
lagra energi i stein i jord i vatn
pressa til si ustadige form under tida

eller er det djupare ned, lenger inn
i jorddjupets mystiske mørker
der lavaen seigliva flyt
som eit glødande hav

nei, jordas blod 
er barna sine draumar –
draumane og håpet,
det som lyfter tankane opp frå det grå
ut av molekylrørslene – ut over
naturlover og alle grenser

tek du frå barna
draumane og håpet
vil jorda dø ein sakte død


mandag 16. oktober 2017

Haustvers



dei rolege haustdagane
på veg opp eit raudnande fjell
gjennom ein skog
langs gjengrodde skogsvegar
til eit tjern med vassliljer i

dagane svingar seg
som rolege havvindar
oppover bjørkestammene
nedover bekkefaret
over ei eng med brune strå

stryk ei mjuk hand over huda
legg sitt kjølande kinn mot ditt
kviskrar sitt ømme farvel
til sommaren som var


fredag 13. oktober 2017

Ikkje A4



vi er begge gjestar i verda
kongen og eg
med bankande hjarte
draumar og håp
utolmod i møte med flokar

likevel er det vel ein skilnad
på oss som køyrer A4
og dei som ikkje

oss som aldri tippar i lotto,
fordi vi er nøgde med kvardagsstrevet
og dei
som kvar dag må sjå seg sjølv spegla
i kamera og tabloidaviser –

inst inne er vi jamvel like
kongen og eg;
vi er begge gjestar i verda